Παντελής Παπακωνσταντίνου
Ένα από τα πολλά σπίτια που εμφανίζεται στους τοίχους το πρόβλημα της ανιούσας υγρασίας .
Ανερχόμενη (ανιούσα) υγρασία είναι το φαινόμενο που εμφανίζεται τους τοίχους είτε αυτοί είναι από τούβλα, είτε από μπετόν ή άλλης μορφής τοιχοποιία .
Συνήθως φαίνεται στο χαμηλό σημείο του τοίχου κοντά στο δάπεδο .
Το πρόβλημα δημιουργείται κυρίως από την υγρασία που υπάρχει σε χαμηλότερο σημείο του τοίχου, που δεν είναι εμφανές (τοίχος μπαζωμένος, θεμελίωση κτιρίου κλπ. ) και μέσω της εξάτμισης και ως ατμός ανέρχεται στα υψηλότερα σημεία της τοιχοποιίας, προσπαθώντας να βρει διέξοδο μέσω των τριχοειδών ρωγμών των υλικών .
Έτσι με αυτό τον τρόπο εμφανίζεται χαμηλά στους τοίχους με αποτέλεσμα προσπαθώντας να διαφύγει στο εξωτερικό περιβάλλον να δημιουργεί την αλλοίωση των υλικών εξωτερικά .
Γενικά η ανιούσα υγρασία εμφανίζεται σε ισόγεια που έχουν δάπεδο που εδράζεται στο φυσικό έδαφος.
Όταν σε μια κατοικία εσωτερικά, υπάρχει δάπεδο, που έρχεται σε επαφή με το φυσικό έδαφος (δάπεδο υπογείου, ισογείου) τότε γίνεται αισθητή η υγρασία του φυσικού εδάφους στο δάπεδο όταν δεν έχουν ληφθεί τα απαραίτητα μέτρα .
Γενικά υπάρχουν διάφορες περιπτώσεις με προβλήματα ανερχόμενης υγρασίας και πολλοί τρόποι αντιμετώπισης και λύσης του προβλήματος .
Η εμφάνιση ανερχόμενης υγρασίας σε χώρους κατοικιών δημιουργεί προβλήματα, τόσο στα δομικά στοιχεία που πλήττει (αποσαθρώσεις, αλλοιώσεις, αντιαισθητική εικόνα κλπ.), όσο και στη λειτουργικότητα του χώρου (δυσάρεστες συνθήκες διαβίωσης κλπ.).
Απαιτεί ειδική αντιμετώπιση, καθώς η υγρασία εμποτίζει το σώμα του στοιχείου (π.χ. τοιχοποιία) ανερχόμενη μέσω του πορώδους της φύσης του .
Τα κτίρια αυτά είναι κυρίως παλιά όπου δεν έχει γίνει καμία πρόβλεψη μόνωσης - στεγάνωσης του δαπέδου επί φυσικού εδάφους .
Το αποτέλεσμα είναι ότι όταν το έδαφος για διάφορους λόγους έχει υγρασία αυτή εμφανίζεται στους τοίχους του σπιτιού .
Η αντιμετώπιση της ανιούσας υγρασίας είναι ένα από τα δυσκολότερα προβλήματα που παρουσιάζονται στο σπίτι .
Γιατί εφόσον δεν έχει προβλεφθεί εξ’ αρχής κατά την αρχική φάση κατασκευής του κτιρίου, είναι πολύ δύσκολο να λυθεί οριστικά.
Δεν μπορούμε να αρχίσουμε να χαλάμε τα δάπεδα σε ένα σπίτι που κατοικείται .
Είναι κάτι που γίνεται στην θεωρία αλλά όχι στην πράξη .
Η επισκευή ενός σπιτιού με προβλήματα υγρασίας αντιμετωπίζεται με μια λύση που προσφέρει πλέον η τεχνολογία των υλικών .
Η αντιμετώπιση της υγρασίας γίνεται:
1. Με σύστημα επιχρισμάτων (σοβάδων) που προσφέρουν διάφορες εταιρείες.
Δημιουργείται ένας οριζόντιος φραγμός μέσα στο σώμα της προσβεβλημένης τοιχοποιίας, στη βάση του τοίχου, με σκοπό να εμποδιστεί η άνοδος της υγρασίας μέσω των τριχοειδών αγγείων .
Τα συγκεκριμένα υλικά σοβά αντιμετωπίζουν το πρόβλημα της ανοδικής υγρασίας στα σημεία που εφαρμόζονται με αποτελεσματικό τρόπο .
Λειτουργούν ως αναστολέας της υγρασίας και σταματούν το πρόβλημα εμφάνισης υγρασίας στους τοίχους .
Εφαρμόζονται σε τρία στάδια όπως ο κλασσικός σοβάς δηλαδή πεταχτό – γέμισμα τοίχου – τελικό φινίρισμα .
Η διαδικασία είναι συγκεκριμένη και πρέπει να ακολουθούνται πιστά οι οδηγίες του κατασκευαστή .
Εφαρμόζονται βήμα-βήμα δίνοντας χρόνο σε κάθε φάση ώστε να λειτουργήσει το υλικό αντιμετωπίζοντας το πρόβλημα .
Με τον τρόπο αυτό γίνεται η αφύγρανση του τοίχου. Η τελική επιφάνεια μπορεί να επιλεγεί πόσο λεία θα είναι ως τοίχος .
2. Ανερχόμενη υγρασία σε τοίχο σκυροδέματος (μπετόν)
Σε αυτή την περίπτωση το αντιμετωπίζουμε ως εξής .
Χαμηλά στον τοίχο περίπου σε απόσταση 15-20 εκατοστών από το δάπεδο ανοίγουμε τρύπες με τρυπάνι Φ 6-8 χιλιοστών και σε απόσταση μεταξύ τους περίπου 20 εκατοστά και σε όλο το μήκος της τοιχοποιίας που έχουμε το πρόβλημα .
Οι τρύπες γίνονται υπό γωνία (λοξά) 30-45 μοίρες.
Στην συνέχεια ρίχνουμε μέσα ένα υγρό κατάλληλο όπου δημιουργεί ένα φράγμα στην υγρασία εσωτερικά στην τοιχοποιία, υπάρχουν διάφορες εταιρείες που προμηθεύουν τα υλικά.
Στο τέλος σφραγίζουμε με εποξειδική πάστα δυο συστατικών .
3. Ανερχόμενη υγρασία και αντιμετώπιση με φύσιγγα
Στην ουσία ανοίγονται τρύπες στον τοίχο που έχει το πρόβλημα χαμηλά και μέσα στις τρύπες μπαίνουν αυτές οι φύσιγγες .
Η λειτουργία τους βασίζεται στην κυκλοφορία ξηρού αέρα και την ανταλλαγή του με τον υγρό αέρα η οποία κάνει τον τοίχο να στεγνώσει και να επανέλθει στην αρχική του κατάσταση.
